SaluteMidicina

Perchè infinitu hè u nomu? Induve "Curve" un verbu?

Vuliti, I Mulateri Di L'insignà voi à definisce prestu lu valuri in ciò chì formanu u verbu? fàciule, voi solu bisognu di cunnosce un algutitimu specifichi.

Marchjà, ripone, lié falà ... Vai, bed, ghjàcenu (o messu a) ... A sfarenza trà sti verbi, parchì a primu sguardu si sò tantu simili?

A so diffarenza - in la festa. Li primi tri verbi hannu nè u tempu, nè u visu, o altri segni. Iddi simpricimenti insignà cumu si deve esse verbi, l 'azzioni. Stu hè - a jardinier forma di u verbu. Eppuru hè chjamata primaria (chi ùn hè micca sanu curretta), o infinitu. Quale hè, ciò chì tempu à fà azzione, sta forma unconjugated di u verbu ùn quì.

Verbi, debout, in una forma chì hà i seguenti carattiristichi:

  • View. A quistioni di "ciò chì a fari?" (Run, arrietta, père) ìnnica ca l 'azzione ùn hè finitu, micca liatu à a fine. Stu tipu di verbi chiamatu subjunctive.

A quistioni di "ciò chì a fari?" (To curriri, à pinghja, à piglià) ìnnica ca l 'azzione hà un limitu, ci hè digià fatta, finitu, cusì sti verbi si rifiriscinu a vista, perfettu.

  • forma infinitu di lu verbu nun ntirfiriri darà verbu verbo. Sè l 'azzioni in u cuntestu di movi per oggettu (dipinze u tavulinu, piglià un omu, per vede un amicu) se u verbu senza pripusizzioni hè assuciata incù u accusative case, ci hà da esse cunsideratu di passaggiu.

Sè l 'azzione ùn pò esse spustatu à l' uggettu (per esempiu, unu pò micca dì "andà umanu"), lu verbu hè verbo.

Calchì volta u listessu verbu pò verbo in unu testu (Ci sò stancu di pittura, un muru) è verbo in un altru (semu stanchi di pittura, tutta a ghjurnata).

  • forma infinitu di lu verbu ùn hè micca stranieri a repayment. A faire? Cherish è prutege, mine è lingual mucosa. Tuttavia, micca tutti i verbi pò esse pulse: à esse in gradu di lié, à marchjà.
  • Dapoi u furmulariu nditerminativu di u verbu ùn hè coniugati, in ordine per capisce quandu, da cui l 'azzioni, s'ellu era in rialità, o pruduttu solu in sonnii, vi tocca à definisce u inclination di u verbu. Ci sò chè trè.
  • A forma imperativu di u verbu c'è un inducement ordine à ogni dumanda azzione. Verbi "Cover", "cantari", "fà", "dà" sò in lu sfondu innuvazione.
  • Cunnizziunata "campa in u mio sogni". Hè prudutte da la fòrmula "basi + infinitu suffissu A + particella a (b)). I avissi a jiri a lu filmi, siddu nun eranu lagnusi. I Ùn avia durmia, I Ùn avia mangiatu, è travagliavanu tutti i ghjorni. I pudia. Ghjustu un rien: hè tuttu per fà truvai. Sti verbi ponu esse in ogni numaru, ma sò sempre cambià solu da voce. Iddi nnicari l 'azzioni, pussibili sottu à certi cundizioni.
  • Sè lu verbu saria ùn particeddi, s'ellu ùn ci hè nimu di modu, dunqua, si leva in la forma di lu sfondu indicativu. Girari, girari, girari, girari, girari, girari, girari vuluntà - chisti sunnu li siquenti sunnu asempî di sti tipi di inclinations. Hè in u sfondu indicativu , avemu aduprà verbi di più à spessu. Picchì? Perchè l 'azzioni chi sò stati pigghiannu locu à u mumentu, o hà da succede ghjornu, rapprisèntanu pròpiu li verbi in sta festa.

Hè in stu sfondu Verbi ponu cambià da a tempu a tempu (vai, vai, I Mulateri Di L'andà), la facci (marchjà - caminu, Andi - marchjà, Andi - Lucius) numari.

Similar articles

 

 

 

 

Trending Now

 

 

 

 

Newest

Copyright © 2018 co.atomiyme.com. Theme powered by WordPress.